SON DURUMUMUZ & KIRMIZI PABUÇLAR
Fizyoterapi seanslarımız devam ederken yaklaşık 40 gündür görüşememiştik Gönül Ablayla. 23 Ekimde evimize geldi. Ben gülücüklerimle kahkahalarımla mest ettim yine O'nu, bizden giderken biraz zor ayrılıyor. Herkes yabancıları yadırgar ama ben değişik yüzleri çok seviyorum. Onlar'ı inceliyorum sürekli ve Onlar'ın değişik hareketleri çok hoşuma gidiyor. Gerçi bizimkiler eve kimseyi sokmuyor yine, dışarı da çıkarmasalar bi'başıma kalacam. Kış bitene kadar kapalı alana çıkmak ve eve misafir almak yokmuş, RSV denen şu hastalıktan korkuyorlar. Allahtan güzel havalarda dışarı çıkıyoruz da gün yüzü görüyorum. Aklınızda olsun, bize gelmek isterseniz eğer biz Mayıs-Hazirana kadar evde yokuz. Benim gibi tatlı bir çocuğu görememek kötü bi'şey tabii ama, üzülmeyin. Yaza bol bol görüşürüz nasıl olsa...Gönül Ablam düzeltilmiş yaşıma uygun olduğumu söyledi, iyi gidiyoruz yani. Amacımız da zaten geri kalmamamızdı, herhangi bir terslik olursa uzman kontrolündeyken tespit etmek ve müdahale etmekti. Eeee, diğer bebekler annesinin karnında tekmeler atıp kaslarını güçlendirirken ben 3 ay boyunca cam fanusun içinde, hayatta kalabilmek için tekmeler attım. Akranlarımdan daha geriden gelişme riskim var bunun için.
Her ay fizik tedavide amaçlar belirliyoruz. 3. ayımda başlamıştık, ilk amacımız ellerimin üstünde kalkmaktı. Hemen yaptım onu ve yüzüstü yatttığımda sürünmeye bile başladım. 1 dakikada annemlerin yatağını boydan boya gidiyordum. Bizimkiler ne yaptığımı anlayamamıştı ki Gönül Ablam bunun 7. ayın hareketi oldugunu ve emekleme öncesi sürünme olduğunu söylemişti. 1 ay boyunca karınca gibiydim. Baş yerde, popo havada, dehhhhh......
Sonra yapmamaya başladım o hareketi. Popomu havaya dikip adım atmaya çalışıyorum, 1 metre kadar sürünüp bırakıyorum. Gönül Ablam ilkel bir davranışmış o dedi.
Bu ayki amacımız sırt kaslarımı kuvvetlendirerek oturmamı desteklemek, sürünmeye çalışmak, oyuncaklara ulaşmak için hamle yapmamı sağlamak.
Bir-iki hareketimiz var. Plates topumuz var 2-3 aydır, yine onda hareketlerimiz. Onda oyun oynamak çok zevkli hem. Hareketlerden biri çok güzel ama ismi bizi biraz bozacak tarzda, "hanım oturuşu" 
İşte hanım oturuşu...Ben Gönül Ablamın fularını çekmekle uğraşırken kamerayı görünce sırıtma moduna geçtim yine....
Bu top ta benim en az 10 katım....Benden duymuş olmayın ama ben uyurken annem göbek eritmeye çalışıyor onda 
Soldaki fotoğraf benim ilk kez mama sandalyesi oturuşum. Artık oturma izni çıktı yani...
Egzersiz çalışmamız....
Şu resimdeki kırmızı pabuçlara dikkat edin. Bu pabuçları annem biraz lüks bir mağazada görmüş ve o andan sonra dönüp dolaşıp onların başına gitmiş. Fiyatı tuzlu ötesi bişeymiş. "Benim oğlum 580 gr dan savaşlar vererek bugünlere geldi, O'na çok yakışacak şu ayakkabıyı mı çok görüyorum oğluşuma" demiş ve almış. Sizce nasıl olmuş? Yakışmış mı?
Ali Candaş çok iştahsız dediğim kişi bu resimleri görse bize inanmaz. Çocuk açlıktan mama sandalyesini kemiriyor derler kesin. Yaklaşık 2 aydır herşey sürekli ağzımızda. Banyoda bile eller ağızda. Hele o koca dil, hep dışarıda. Olur da ağzına sokacak bişey bulursa hazırlıksız yakalanmamak için :))))
