BEKEN'IM & CANDAS'IM

Bloglarimiz sayesinde birçok arkadaşımız oldu küçük adamım.
Çoğuyla tanışamasak da imkan buldukça tanıştıklarımız oldu.
Geçen hafta sonu da evlerimizin çok yakın olduğu benimkuzum İrem ve annesi Figen'le buluştuk. İrem'le aranızda sadece 1 ay var, o yüzden sanırım çok güzel anlaştınız, oyunlar oynadınız, yerden kurumuş yaprakları toplayarak minik dünyanızda kocaman kocaman şeyler yaptınız.

İyi ki doğdun pastası yediniz sonra, birbirinize baka baka...

Sizi seyretmek çok hoştu. İki güzel melek manzarasına karşı kahvelerimizi yudumlarken Figen Teyze'nle muhabbet de harikaydı.

Hem kendi adıma, hem de İrem'le çok güzel anlaştığın için senin adına, İrem ve Figen'le tanıştığımıza çok sevindim canım oğlum.

Bir önceki yazımda demiştim ya dostluk diye.
Bugün yine yazmak istedim dostluk konusunu.
........................................................................
Küçük adamın doğduğu tarih 21/01/2007
Doğması gereken tarih              30/04/2007
Hastaneden çıktığı tarih           23/04/2007
.......................................................................
Resmi işlemlerde doğduğu tarih kabul edilirken doktorlar ve bizler gelişimini takip bakımından düzeltilmiş yaz dediğimiz yaşı kullanıyoruz. Doğması gereken tarih olarak ise, hayatımızın miladı saydığımız 23/04/2007. Bu tarih bizim hayatımızda en önemli gündür.
Geçen sene küçük adamın doğum gününü 23 Nisanda kutladık. Resmi doğum günü bizim için kara gün olarak görüldüğü için dikkate almadık, hastanede kutladık onu.
Bu sene dedim ki,
"Bize acı verse de küçük adamın doğumu 21 Ocaktır. 23 Nisan da çok özel tabii ama doğum günü 21 Ocakta kutlanacak."
Öyle de yaptık. Güzel bir doğum günü kutladık dostlarımızla.
23 Nisan yaklaştıkça da mini bir kutlama yapmaya karar verdik. Bu çok özel günün anlamını taşıması gerekirdi.
Ancak 22 Nisan gecesi saat 10 sıralarında küçük adam koltuğun tepesinden kafa üstü düştü.
"Beş küçük maymun zıplıyor yatakta...
Biri yere düşüp kafasını vurunca
Anne doktoru aradı ve doktor dedi ki:
"Artık yatakta zıplamak yok""
Küçük adam bayılıyor buna, herkese alkış yaptırarak koltuğun tepesinde zıplıyor.
Şarkıyı soylemeyen olursa "iki gücük mamunnn" diye hatırlatıyor.
Yine başladık şarkıya, elime kamerayı aldım ve kaydetmeye başladım.
Candaş koşturarak koltuğa çıktı, ayağa kalkarken dengesini kaybedip yere düştü. Elimde kamera çekim yapıyorum, yetişemedim, tutamadım küçük adamı.
Ağlamalar, korkular arasında geçti o gece.
12'ye kadar uyutmadık, gece de sürekli kontrol ettik.
Uzun lafın kısası doğum günü filan unutuldu.
23 Nisan da tatil gibi filan derken geçti, akşam babaannemize yemeğe gittik. Bir telefon geldi Melek Buse'nin anne-babasından.
"Size geliyoruz"
Tamam gelin tabii de biz dışardayız.
"Olsun geç te dönseniz geliriz".
Saat sorgusu olmaz aramızda,
Tamam dedik. Buluşma yerini Onlar'in evi olarak değiştirdik.  Gittik ki ne görelim? Bizim unuttuğumuz doğum günün Onlar unutmamışlar ve sürpriz bir doğum günü kutlaması organize etmişler.
Dilimiz tutulmuş şaşkınlıktan, gözlerimiz dolmuş mutluluktan.
Bunun üstüne ne denir ki?
Küçük adam ve küçük hanımın sağlıklı ömürleri olsun
ve siz de hiç eksik olmayın yanımızdan.
İyi ki varsınız.

Herşeyin metalaşmasından rahatsız olmayan var mı aramızda?
Yoktur eminim ki.
En çok da sonsardunya rahatsız oluyor bence bu durumdan.
"Sütüne vicdanına" demiş profilinde.
İçim ferahladı bu sözü duyunca, sıcaktan deli gibi bunalıp bir magnum klasik yiyip üstüne de su içmişim gibi hissettim. Yazmadan geçemedim.
Sivil toplum örgütlerine 5 TL bağış yapana el emeği kolyelerinden gönderiyor.
 Magnum da neymiş bunun yanında.
Merak edenler için sonsardunya gibi bir link vereyim:
Tık

Son zamanlarda yeni bir blog keşfettim. Sevgili Efe Deniz'in annesi Başak'ın arkadaşı Yasemin ve sarı kafa oğlu Uras.
Uras Candaş'a o kadar benziyor ki, heyecanla bekliyorum yeni yazılarını, maceralarını. Yasemin de öyle güzel yetiştiriyor ki Uras'i, O'ndan birçok şey öğreniyorum.
Bu sabah bloglara baktığımda Yasemin'in harika bir yazısıyla karşılaştım. Sıkıntılı bir zamanında annesine yazdığı maile annesinden gelen cevap.
Sani anne değil de çok yakın bir dostuyla dertleşiyordu. Annesi de kızını, çocuğunu herşeyden önce can yoldaşı bellemiş, büyük bir saygı ve empatiyle cevap vermiş. Hayat tecrübesi de eklenince üstüne süper ötesi bir yazı çıkmış.
Yasemin'in izniyle yazıyı burada yayınlamaya karar verdim. Eminim ki çoğu kişi kendinden birçok şey bulacak. Tanımlandıramadığı hislerine anlam katacak.
Neyse kısa keseyim ve yazının linkini vereyim.
Uras'in Günlüğü
Hoşçakalın

Tam benim işe başladığım güne denk geldi, kara zuzunun doğum günü.
Telaşla yazmayı unuttum ne yazık ki ;((
Cumartesi günü doğum günü partisi vardı kara zuzunun. Oradaydık...

26 haftalık doğmasıyla tanıştığımız kader arladaşımızın ailesi dostlarımız oldu kısa sürede.
İyi ki de erken doğmuş Ömer. Yoksa nasıl tanıyacaktık Onlar'ı.
Parti süperdi. Candaşla Ömer birbirlerine iyice alıştılar artık. Ömer Candaş'ı dövmüyor artık. Birlikte oyun oynamasalar da göz uçlarıyla birbirlerini takip ediyorlar sürekli. Candaş Birgül'ü çok seviyor. Ömer Birgül'e yakın durduğunda Candaş hemen Birgül'ün çevresinde dolaşıyor.

Ömer'in doğum günü mumunu söndürmede Candaş ta çekirdek aileyle birlikteydi.
Ömer günün kahramanı küçük adam şirinlikler yapmaya doyamadı doğum gününde. Odak olduğunun farkındaydı ve sonuna kadar kullandı bunu.
Candaş'a doğum gününe gitmeden önce "iyi ki doğdun Ömer" çalışması yaptırdık.
Ömer'e ne diyeceksin diye sordugumuzda "iyi ki......(bir süre sonra) Omerrr"....dedi dans ederek. Bizim de alkışlamamız gerekiyordu tabii.

Ömer'e dedesinin hediye ettiği akülü arabayı bile kavga etmeden paylaştılar. Hadi poz verin diyince de böyle sahneler çıktı.
 
Birgül'le Candaş'ın sevişme sahneleri ise görülmeye değerdi.
Pisi pisiiii buummmmm..."Biğguuuu, pisi cici bommmm" şeklinde Birgül'ün peşindeydi bizimki.
Nice yıllara Ömer Akın...Ailenle ve sağlıkla çok uzun ömrün olsun.
Sizi çok seviyoruz