BEKEN'IM & CANDAS'IM

Sardunya bir yazı yazmış..."Acı"... aslında olan bir olayı O da yazmış...

Neredeyim bilmiyorum okuduğumdan beri...

Çocuklar ve çocuklarımız, tüm çocuklar... Hepsi benim gibi sanki...

ev, iş, kreş, okul, ev,iş, kreş, beykent...

bronşiolit, astım, ventolin, inhaler, nebul, H1N1, aşı, pediasure, kolşisin, ev, iş, kreş, okul, proje, tez, sağlık...

kanada, slayt, paradigma, hukuk, ekonomi, danışman, ev, iş, kreş, okul, domuz gribi...

taksim, göztepe, bostancı, beşiktaş, kadıköy, ayazağa, tipşij anne, ev, iş, kreş, okul, çoğbayı yeye dök anne...

sivri topuk, düz, gri, etek, gömlek, debriyaj, sinyal, trafik, kırmıjıda neden geçtin anne...

asist, öksürük, yer yatağı, bere, uyku tulumu, yeşil kaye neyde anne...

ev, iş, kreş, okul, tedavi, fatura, fotokopi, ihale, fotokopi, tahakkuk, ben evde gendim kalacam anne... 
H1N1, yumurta alerjisi, aşı, öksürük, kapris, doktor, flixotide, kabız, götümü öp anne...

tez, hazırlık, izin, 19, internet, 19, ayabayı ben kullanacaktım anne...

teminat, haciz, temlik, asliye, ihtar, ev, iş, kreş, okul, şevmiyoyum şeni anne...

paradigma, swot, medicare, CHA, ev, iş, kreş, okul, facebook, blogcu, bi' çay olsaydı keşke...

 

Bugün ilk defa kutlanan bir gün...Dünya prematureler günü. Oglumun ve O'nun gibi doğan kahraman minik yüreklerin günü...

Prematurelerin daha iyi sağlık imkanlarıyla tedavi edildiği ve bu konuda bilinçlenmenin arttığı bir dünya istiyorum.... Bana yaşamın ne olduğunu öğreten, sevginin sonsuzluğun da ötesinde olabileceğini gösteren küçük büyük adamım ve meleğim; prematureler günü kutlu olsun....

600 gramlık bir canın aldığı nefesle yeniden doğan, apnesiyle nefesini tutan bizlerin anlayabildiği bir kavram prematurelik.

Herkesin bilmesini, bilinçlenmesini, devletlerin, yönetimlerin hassasiyet göstereceği konular arasında olmasını diliyorum bugün...

İmkan varken imkansızlıklarla süren şans eseri yaşam savası olmasın prematurelik....

Çok şey var da işyerindeyim, sonra yazarım.

Minik görüntülü dev yürekli savaşçılarıma kucak dolusu öpücükler...

 

 

TV de gördüğümüz görüntülerde sık duyduğumuz bir söz ya bu...sanmayın ki eskide kaldı. Aslında ben çok eskilerde kaldı sanıyordum, salakmışım anlayacağınız. Hayatımın ilk 29 yılı ile son 3 yılı nasıl da farklı...Anlayış,  bakış açısı, mantık ve en önemlisi de muhakeme...
Muhakeme sözünün hayatımda önemli yeri olacağını hiç tahmin edemezdim. Hayat felsefesi gibi oldu. Bir de mantığıma uymayan şeyleri sorgulamak...
Yassak gardeşimcilerle karşılaşmadığım sürece mantığıma uymayan herşeye itiraz edebiliyorum ve lehime sonuç alıyorum mutlaka... Ama şu başlıktaki mantık var ya... insanlığımdan utanıyorum bu sözle... O kadar çok duyuyorum ki artık bu sözü 9 aydır...
Ne yapmalı, ne etmeli...
ya bu diyardan gitmeli, ya bu deveyi gütmeli miyim? ya da....
bişey yapmalı.... bişey...
oğlum bu sözü duyarak ve bu mantığı alarak büyümemeli...

Acayip birşey olup çıktın sen bu aralar. Boyundan büyük laflar ağzında hep.
Tipşijj... anne...yayamaj.... annee.... şarkı söyler gibi söylüyorsun sürekli.
Bu da kreşin yan etkisi diyorum ben de. Hep iyi şeyler olacak değil ya.
"Neden tipsiz diyorsun bana" dedim,
"ama şen de tipişijşinnn"dedin.
"Doğruyu söylüyorum, napalım, gerçekler acıdır" demenin Candaşçasıydı sanırım bu.
**************

Büyüdüğünü günbegün belli ediyorsun yine. Öyle ki sabahla akşam arasında bile değişmiş bulabiliyorum seni.
Herşeyime karışır oldun; giydiğime, konuştuğum kişilere, 3. kişilerle konuşurken kullandığım kelimelere-cümlelere....
"Konuşma onunla ya, konuşma...."
"Bakma ona ya...bakma ona..."
"Şiyah ayakkabı giyme yaa.... giyme dedim şiyah ayakkabı, kığmıjı giyyy"
"Onun yüzüne bakma ya, benim yüjüme bak"
Baban bile karışmıyor oğlum bana bu kadar, haberin olsun.
******************

Eğerli cümlelerin başladı, ama eğer geçmiyor içinde :))
Birkaç alternatifli durum karşısında hemen şöyle diyorsun:
"Amaaa....amaa...ama.... ben mavi kayemi almaşaydım, yeşiy kayemi aysaydım eyime, eyimdekini yeşiy kayem şanıydım ağaneee..."
Acayip tatlı oluyorsun. Hele amalarla başlayan bölümdeki heyecanın, zaten kocaman olan gözlerini daha kocaman açısın ve bir türlü amadan öteye geçemeyişin tam seyirlik be oğlum.
"Ama...ama....ama...şen bana çoybayı küçük kaşıkya veymeşeydin, buyuk kaşıkya veyşeydin, ben çoybayı buyuk kaşıkya yiyoydum şanıydım"
Bu tür cümlelerin tipik özelliği amalarla başlayıp "şanıydım"la bitmesi...
******************
İnanılmaz şekilde şarkılar ezberliyorsun bir de...
Volkan Konak favorin şimdilerde...
Yarim yarimin müziğini duyar duymaz başlıyorsun "yayim yayim" demeye.
Bazen yarin yerine "anne anne" diyorsun. Bu çok hoş oluyor tabii benim için.
Sarı-kırmızı en büyük "CİMBOMBOM"demek epey zevkli senin için. Babanın siyah çığlığına beyaz diye karşılık veriyorsun, en büyük dediğinde ise cevap yine CİMBOMBOM.
İçinden çıkamadığın anlarda en büyük kısmı ANNE oluyor. Zararı yok, bunun da ucu bana dokunuyor nasıl olsa :))
Şımartıyorsun beni oğlum.
*********************
Herşey senin tekelinde artık. Kimin nereye oturacağı, nasıl hareket edeceği senden sorulur. "Hiçkimşe konuşmaşın ya.... hiçbişey iştemiyoyum ya.... hiçbiyşey ellemeşin beni ya....."
Genelde uyumlu bir çocuksun, sevgiyle yaklaştığım her durumdan anlaşarak çıkıyoruz. Çok ender öfke krizleri yaşıyorsun, mesela 2 saat kadar önceki gibi. yaklaşık 1 saat süren deliryum kriziydi.... Sadece senin için değil, bizim için de deliryumdu.
**********************
Sansürsüz konuşmana bayılıyorum.
2 gündür su içmiyorsun ve hiç alışık olmadıgımız kabızlık sorunu çıktı bugün. Kakanı yapamadın, popon acıdı.
"Götümü öp anne, götümü öp...."
İçimden gülmek gelse de öptüm minik poponu. Senin için öpmek tüm acıların ilacı. Ben öptüğümde geçmeyen acın yok, buna inanıyorsun ve inandığın için de acın geçiyor. Benim de parmağım bile acısa koşarak gelip öpüyorsun. Sen öpünce geçiyor aşkım.
***********************
Beni çok üzdüğünde de peşimde koşuyorsun,
"Şeni bi'tane öpebiyiy miyim ağanne?"
Benim üzüldüğümü görmek seni delirtiyor, tahammül edemiyorsun. Çok canın yanıyor, "üzdün beni" dersem. Ben de pek kullanmamaya çalışıyorum. Bakışımdan anlıyorsun üzüldüğümü.
Geçenlerde sabunun göze değmesinin acı vereceğini anlattım sana, "bir kere benim gözüme sabun kaçmıştı, çok acıdı dedim" sonra.
Bir süre sonra, konu kapanmışken yanıma geldin ve 
"göjünü öpebiyiy miyim ağanne?" dedin.
Anlayamadım önce neden acaba diye. Sonra düştü benim jeton, gözüm acıdı demiştim ya, ondan istedin.
Korkuyorum bu kadar duygusal olmadan, sürekli özür dileyen tiplerden olmanı istemiyorum. Bu yolda kaza yapan kusurluymuş ya hani,  sana şiddet içerikli filmler izletmeye başlarmışım mesela :))) 
******************
Şimdi ödev hazırlamayalım oğlum. Bundan sonra daha sık yazacam buraya, atlamak istemiyorum sana bırakacaklarımı.
Öptüm kocaman gözlerinden yegane aşkım benim...
************
PS:
1 nolu foto bizzat benim tarafımdan, kocamın köyünün yolunda çekildi. Tamamen gerçektir.
2 ve 3. fotolardaki ablamın 32 hafta, 980 gramlık prematuresi Nazlı. Candaşla aralarında 18 ay var sadece :))